Spis treści
Terminologia noża pomoże ci zrozumieć ten problem.
Noże są następujące typy: myśliwski, bushcraft, kempingowy, survivalowy, kuchenny itp. Wśród wielu noży można wyróżnić dwie główne grupy: noże składane lub składane oraz noże ze stałym ostrzem. W obu typach noży znajdują się elementy, które wskazują przeznaczenie tego noża. Przez cel rozumie się rodzaj pracy, która przy użyciu tego noża zostanie wykonana przy minimalnym wysiłku, czasie i z największą wydajnością.
Każdy wie, że nóż składa się z ostrza i rękojeści. Ale każda z tych dwóch części jest również podzielona na własne części.
Chodzi o to, gdzie krawędź i kręgosłup stykają się. Końcówka noża jest ważną częścią ostrza i służy wielu celom. Jest to ostra końcówka na końcu ostrza, która pomaga zapewnić precyzyjną pracę i detale, a także bardziej istotne zadania, takie jak przekłuwanie, krojenie i dźganie.
Czubek to przednia część noża, łącznie z ostrzem. Końcówka jest zwykle używana do szczegółowego lub delikatnego cięcia. Czubek noża jest częścią noża i odgrywa zasadniczą rolę w jego ogólnym działaniu. Ostra, dobrze utrzymana końcówka może pomóc w łatwym wykonaniu różnych zadań i będzie służyć przez lata, jeśli będzie właściwie pielęgnowana. Czubek noża zazwyczaj odnosi się do punktu, w którym dwie krawędzie spotykają się pod kątem, tworząc trójkąt lub kształt litery V, który nadaje mu krawędź tnącą. W zależności od przeznaczenia, niektóre noże mogą mieć zakrzywione końcówki w przeciwieństwie do prostych.
Patrząc na noże, istnieje kilka terminów opisujących tę część ostrza, takich jak Spearpoint, Tanto Point, Needlepoint, Sheepsfoot, Clip Point, Trailing-Point lub ostrze Drop-Point, żeby wymienić tylko kilka. Każdy rodzaj ma swoje zalety i wady w zależności od tego, do czego jest używany.
Brzuch noża to wyrażenie używane w odniesieniu do ostrej, zakrzywionej lub wklęsłej powierzchni ostrza, zwykle spotykanej w nożach kuchennych i myśliwskich. Ta krzywizna tworzy kieszeń powietrzną pomiędzy ostrą krawędzią a tym brzuchem, która jest korzystna do krojenia, krojenia żywności i używania noża jako skutecznego narzędzia.
Cel Brzucha na nożu wykracza poza samą estetykę; faktycznie pomaga w dokładności podczas cięcia. Ze względu na krzywiznę można użyć większej siły podczas naciskania, bez obawy, że ześlizgnie się z powodu zmiany kąta.
Krawędź jest częścią tnącą samego ostrza. Idzie od czubka do pięty noża. Kąt, pod jakim nóż jest ostrzony, decyduje o jego skuteczności w przecinaniu różnych substancji.
Typowy nóż kuchenny będzie miał kąt krawędzi od 15 do 22 stopni, podczas gdy noże myśliwskie mają zazwyczaj znacznie większy kąt od 25 do 30 stopni. Ostra krawędź umożliwia tworzenie mniejszych i drobniejszych nacięć, dzięki którym uzyskuje się czystsze plasterki.
Pięta to tył krawędzi przeciwnej do punktu.
Pięta jest często wykorzystywana do generowania większej mocy podczas zadań takich jak krojenie, siekanie lub siekanie, a także zapewnia ergonomiczną podstawę podczas długotrwałego użytkowania.
Jego rozmiar pomaga również określić, jak dużą dźwignię można zastosować podczas cięcia twardych materiałów, takich jak lina lub drewno; większe obcasy są w stanie wywrzeć większy nacisk ze względu na zwiększoną masę i powierzchnię.
Grzbiet to górna część ostrza noża, która znajduje się naprzeciwko krawędzi noża. Grzbiet noża jest najgrubszym punktem na całej długości ostrza. Zwykle jest znacznie grubszy niż reszta ostrza. Ta część noża zapewnia wytrzymałość i sztywność ostrza, umożliwiając lepsze cięcie twardszych przedmiotów lub materiałów.
Ricasso to płaska, nienaostrzona część ostrza noża tuż nad osłoną lub rękojeścią. Ma zwykle około 1/4-1/2 cala długości i zwykle działa jak fizyczna bariera pomiędzy dłonią użytkownika a samym ostrzem, zapewniając ochronę przed przypadkowymi skaleczeniami.
Ricasso może również zapewnić twórcom niestandardowych więcej miejsca na dodanie szczegółów, takich jak ryciny lub grafiki z różnymi wzorami – wszystkie te cechy są bardzo popularne we współczesnych nożach.
Podpora noża to pogrubiona część na styku ostrza i rękojeści. Ta część zapewnia dodatkową wagę, aby równomiernie wyważyć nóż w dłoni, a także trzymać palec z dala od bardzo ostrych krawędzi ostrza podczas jego używania.
Dodaje również dodatkowej wytrzymałości konstrukcji noża.
To ostrze ma pełniejszy na nim, który jest rowkiem, który był historycznie używany do zmniejszania ciężaru mieczy i innych ostrzy przy jednoczesnym zachowaniu siły. Pomaga również zmniejszyć opór podczas cięcia, umożliwiając użytkownikowi wykonywanie mocniejszych uderzeń przy mniejszym wysiłku. Pełniejszy jest atrakcyjną cechą tego ostrza, dodając mu piękna, jak również zapewniając praktyczne korzyści.
Trzpień to część ostrza, która wchodzi w rękojeść noża. Jest to część ostrza, która sięga do rękojeści i zasadniczo łączy ją z resztą noża. Trzpienie noża są dostępne w różnych stylach, w tym pełne, częściowe, ukryte i ogon szczura.
Z pełny tang, trzpień ostrza całkowicie powtarza kształt rękojeści. Jest to tak zwany tang pełnowymiarowy lub anatomiczny. Pełne trzpienie z nakładkami są łatwiejsze w produkcji, kilkukrotnie bardziej niezawodne, a dodatkowo nóż nie traci swoich właściwości użytkowych nawet w przypadku utraty łusek – wystarczy owinąć rękojeść sznurkiem. Jest tylko jedna wada – cena noża rośnie, wraz ze wzrostem nakładu pracy przy produkcji rękojeści, a także masy samego noża.
Częściowe trzpienie nie są tak mocne jak pełne trzpienie, ale nadal zapewniają dobrą wytrzymałość i trwałość podczas radzenia sobie z trudnymi zadaniami nożem.
z ukryty tang, trzpień ostrza przechodzi przez rękojeść (montaż przelotowy) lub przynajmniej dla niezawodności mocowania, trzy czwarte długości rękojeści (instalacja niekompletna). Najsłynniejszymi na świecie ostrzami o podobnym chwycie są miecze japońskie i noże kuchenne.
Szkieletowany trzpień składa się ze szkieletowej ramy z wyciętymi w niej otworami lub szczelinami. Szkieletowa konstrukcja zmniejsza wagę i pozwala na większą kontrolę podczas używania noża.
Główną zaletą tego rodzaju konstrukcji trzpienia jest to, że zmniejsza wagę i eliminuje zbędną masywność z estetyki rękojeści, jednocześnie zapewniając odpowiednią wytrzymałość do codziennego użytku.
Zwężający się trzpień noża to rodzaj noża, w którym metalowy uchwyt lub trzpień przechodzi z szerokiego na jednym końcu do wąskiego na drugim. Ten projekt oferuje wiele korzyści w porównaniu z projektami z prostym trzpieniem. Przede wszystkim tworzy to silniejsze połączenie między ostrzem a rękojeścią noża, ponieważ istnieje zwiększona powierzchnia kontaktu między nimi. Dodatkowo zapewnia większą równowagę w porównaniu z nożami z symetrycznymi rękojeściami prostymi, ponieważ w razie potrzeby ciężar można rozłożyć po obu stronach trzpienia.
Wreszcie, trzpienie ogona szczura są podobne do ukrytych trzpieni, ponieważ mają tylko cienki pasek metalu widoczny z jednej strony; jednak często oferują grubsze uchwyty wykonane z innych materiałów, takich jak drewno, dla większego komfortu podczas użytkowania.
Łuski noża to dwie oddzielne części rękojeści noża. Dwie łuski są zwykle przymocowane do trzpienia za pomocą nitów. Mogą być wykonane z różnych materiałów i faktur, takich jak drewno, G10, włókno węglowe, tytan czy micarta. Rodzaj wybranego materiału jest zwykle oparty na poziomie komfortu pożądanego podczas trzymania w dłoni.
Nity to metalowe kołki służące do łączenia wagi z trzpieniem w celu utworzenia uchwytu. W przypadku rękojeści noży nity są często używane do celów dekoracyjnych, a także do zwiększania wytrzymałości i stabilności.
Podczas tego procesu małe metalowe kołki zwane nitami są wkładane do wstępnie wywierconych otworów w obu połączonych ze sobą częściach.
Do użycia z rękojeści noża konkretnie, można znaleźć różne kształty i rozmiary; niektóre nawet zawierają ozdoby, takie jak kropki, trójkąty i linie wzdłuż swojej długości, które nadają ostrzom jeszcze bardziej unikalny styl. Ponadto występują w różnych kolorach, w zależności od rodzaju materiału, z którego są wykonane, więc mogą również działać jako ładne detale estetyczne na rękojeści noża!
Trzonek noża to koniec rękojeści lub rękojeści, który jest przeciwny do ostrza. W zależności od konstrukcji kolba może być wykonana z różnych materiałów, w tym metali, takich jak mosiądz i stal nierdzewna, tworzywa sztuczne, naturalne drewno, takie jak palisander i dąb, kompozyty, takie jak micarta, gumowane uchwyty zapewniające pewny chwyt, a nawet kość. Kształt może wahać się od prostych do bardzo ozdobnych projektów z wyszukaną grafiką lub skomplikowanymi rzeźbami.
Pałąk to metalowa półpętla, która umożliwia zapięcie lub zawiązanie noża dla łatwiejszego przenoszenia.
Blokada ostrza to mechaniczna blokada utrzymująca ostrze noża składanego w miejscu. Blokada ostrza jest niezbędnym elementem zapewniającym bezpieczeństwo noże składane pomaga utrzymać ostrze w pozycji otwartej podczas użytkowania. Najpopularniejszy rodzaj blokady ostrza to blokada liner lock, która wykorzystuje naprężoną sprężynę płytkową umieszczoną na grzbiecie noża i sprzęga się z jedną stroną trzpienia w pozycji otwartej. Zapobiega to przypadkowemu zamknięciu, zapewniając jednocześnie wystarczającą elastyczność, aby łatwo zamknąć po użyciu.
Inne rodzaje zamków nożowych obejmują blokadę ramki, blokadę przycisków, blokadę tylną i blokadę AXIS.
Niezależnie od rodzaju systemu blokady, jaki posiada Twój nóż składany, ważne jest, aby zachować szczególną ostrożność w przypadku ruchomych części, aby nie utknąć ani nie zranić się w wyniku przypadkowego nieprawidłowego uruchomienia!
Wkładka na nożu jest ważnym elementem ogólnej konstrukcji i projektu. Zwykle jest to cienki pasek metalu lub innych materiałów, który służy jako konstrukcja nośna dla uchwytu. Okładziny na nożu pełnią również funkcję estetyczną.
Tarcza to metalowa wkładka, umieszczona na rękojeści.
Materiały do wykonywanie rękojeści noży oraz Ostrza
Aluminium. Stop aluminium lotniczego jest popularny w produkcji składanych rękojeści noży ze względu na jego wysokie właściwości wytrzymałościowe i lekkość. Z reguły aluminium jest anodowane w celu uzyskania powłoki w różnych kolorach, co zapewnia lepszą ergonomię i odporność na zużycie.
Mosiądz. Stop składa się z co najmniej 56% miedzi, 10-40% cynku i dodatkowych składników, takich jak cyna, ołów, nikiel, żelazo lub aluminium. Mosiądz jest łatwy w obróbce i może być pokryty metalem, takim jak chrom lub srebro.
Węgiel stal jest powszechnym materiałem na ostrza noży. Ostrzy się łatwiej niż stal nierdzewna, ale jest bardziej podatny na korozję bez odpowiedniej pielęgnacji.
Stal damasceńska. Stal damasceńska jest znany z wyjątkowej twardości i wodnistego, smugowatego wyglądu spowodowanego różną zawartością węgla w oryginalnym materiale. А pojedynczy pręt spawany jest z różnych gatunków stali. Pręt jest składany na pół, spawany, ponownie podwajany i ponownie spawany, aż różne warstwy stali przeplatają się, a następnie formuje się w ostrze. Wzory uzyskane po hartowaniu i wykańczaniu są charakterystyczne i złożone.
Elastron. Nazwa handlowa grupy gumopodobnych elastomerów termoplastycznych produkowanych przez firmę o tej samej nazwie. Jest szeroko stosowany do produkcji rękojeści noży i sztyletów.
Epoxy. Żywica epoksydowa to środek wiążący używany do łączenia różnych części noża. Wykonane z żywicy poliamidowej lub aminowej połączonej z utwardzaczem.
FRN (nylon wzmocniony włóknem szklanym). Materiał kompozytowy, syntetyczny poliamid, wzmocniony włóknem szklanym. Ma zwiększoną wytrzymałość przy stosunkowo niskiej wadze. Służy do produkcji rękojeści zarówno do noży składanych, jak i stałych.
G-10. Materiał ten składa się z żywic fenolowych wzmocnionych włóknami z włókna szklanego lub węglowego. Twardy, sztywny i lekki materiał z teksturowaną powierzchnią na rękojeści taktycznych noży składanych. Może być polerowana lub frezowana, w zależności od tego rękojeść będzie gładka lub z twardymi nacięciami.
Róg (bawół, jeleń, łoś itp.) Na róg, wytwórcy noży oznaczają materiały takie jak kły morsa i foki, róg bawołu, antylopy i inne. Poroże uzyskuje się z powodu corocznego zrzucania poroża przez jelenie różnych gatunków. Rogi innych spokrewnionych zwierząt, w szczególności rogi antylop, mogą być również używane.
Kydex. Jest to grupa termoplastycznych materiałów akrylowo-polichlorkowych. Wydawane w arkuszach. Jest szeroko stosowany do produkcji sztywnych pochew i innych osłon formowanych metodą podgrzewania. Zalety Kydexu: wodoodporność, odporność na ścieranie, niski współczynnik tarcia, wystarczająca elastyczność do trzymania noża oraz zachowanie kształtu i rozmiaru w normalnych warunkach.
Skóra. Materiał do produkcji uchwytu do składu i pochwy. Właściwościami rękojeści wykonanej ze skóry przewyższają wiele naturalnych materiałów. Odpowiednio obrobiony nie wchłania wilgoci i jest „ciepły”. Skórzane płytki są impregnowane żywicą syntetyczną i dociskane do trzpienia. Oprócz skór bydlęcych do produkcji uchwytów wykorzystuje się tak egzotyczne rodzaje skór, jak skóra węża, skóra krokodyla i skóra jaszczurki.
Kieł mamuta. Kły tych dawno wymarłych zwierząt znaleziono w wyniku wykopalisk na Syberii, w Mongolii i na Alasce. Jest to legalny substytut kości słoniowej o bardzo pięknej fakturze. Kły mamuta są używane w bardzo drogich niestandardowe noże.
Micarta. Podobny skład do G-10, ale zamiast włókna szklanego jako włókna wzmacniające stosuje się papier lub len. Zwykle ma gładką, jedwabistą lub wypolerowaną powierzchnię, która jest przyjemna w dotyku w dłoni. Ponieważ wymaga ręcznej obróbki, stosuje się go głównie w rękojeściach drogich noży. Pod względem wytrzymałości na rozdarcie micarta jest mniej trwała niż G10 lub włókno węglowe. Z pewnością micarta jest w stanie wytrzymać bardzo duże obciążenia, dlatego też od wielu lat wykorzystywana jest jako materiał na rękojeści noży.
Masa perłowa. Wewnętrzna warstwa muszli ostryg i innych mięczaków. Materiał ma uderzający blask i wspaniałą grę kolorów. Warstwy mineralnego aragonitu, który chroni mięczaka przed glonami, tworzą masę perłową. Producenci noży używają najbardziej egzotycznych form masy perłowej.
Ze stali nierdzewnej. Ogólna nazwa gatunków stali, które praktycznie nie rdzewieją nawet w wilgotnym powietrzu, chociaż mogą ulec przebarwieniu. Elementy składowe i ich proporcje w różnych gatunkach stali są różne.
Termorun. Właściwości fizyczne podobne do Elastronu, ale bardziej trwałe i odporne na ścieranie. W dotyku przypomina mieszankę plastiku i gumy. Nie ślizga się nawet w mokrej dłoni.
Tytan. Słynie ze swoich właściwości takich jak lekkość (40% lżejsza od stali), wytrzymałość, odporność na korozję i antymagnetyzm. Ma wysoką temperaturę topnienia (1668°С).
Drewno . Jest uważany za najpopularniejszy materiał na rękojeści noży. Rodzajów i odmian drewna jest bardzo wiele, a każdy rzemieślnik czy producent wybiera drewno, które jest dla niego najbardziej zaawansowane technologicznie. Nowoczesna obróbka drewna zapewnia głęboką impregnację różnymi polimerami i żywicami (stabilizacja), po czym drewno jest niezawodnie chronione przed wpływami środowiska i nie ustępuje właściwościom chemicznym i mechanicznym nowoczesnym materiałom kompozytowym.
Żytel. Materiał podobny do FRN. Nazwa nadana przez firmę DuPont szerokiej gamie polimerów termoplastycznych. W praktyce nazwa „Zytel” najczęściej oznacza materiał kompozytowy, jakim jest poliamid wypełniony szkłem. Ze względu na wystarczającą wytrzymałość, niski ciężar właściwy i odporność na środowisko, znalazł szerokie zastosowanie w produkcji rękojeści noży, które wymagają lekkości, w szczególności noży składanych zatrzaskowo.
Ostrzenie noża to proces formowania kąta między krawędzie tnące ostrza. Za pomocą kamienia ściernego lub innych urządzeń mistrz formuje krawędź tnącą, która jest ostrą krawędzią kąta między zbieżnymi płaszczyznami ostrza. Kąt, pod którym zbiegają się krawędzie, określa ostrość ostrza. W zależności od przeznaczenia narzędzia mogą być potrzebne różne kąty ostrzenia, o których teraz porozmawiamy. Noże są różne. Niektóre są przeznaczone do rozbioru tusz, inne do polowań, inne do cięcia drewna itd. Istnieją wielofunkcyjne lub uniwersalne próbki, które mogą wykonywać dwa lub więcej zadań. Przez tysiące lat rozwoju ostrzy, standardy dla ostrzenie kątów Opracowano wiele rodzajów noży w zależności od ich przeznaczenia:
– Żyletki i podobne narzędzia mają 8 – 12˚.
– Noże do skórowania i krojenia mięsa – 10 – 15˚.
– Do kuchni i życia codziennego stosuje się noże o kącie ostrzenia 15 – 20˚.
– Noże myśliwskie ogólnego przeznaczenia – 20 – 25˚.
– Ostrza do cięcia gałęzi i drutu, otwierania konserw i łupania drewna ostrzone są pod kątem 25 – 40˚.
Tak czy inaczej, kąt ostrzenia krawędzi tnących ostrza jest najważniejszą cechą jego ostrości, wytrzymałości, a co za tym idzie jego przeznaczenia.
Autor: Aleks Niemcew | Połącz się ze mną na LinkedIn
Referencje:
Lista materiałów ostrza en.wikipedia.org
Kąty krawędzi do ostrzenia noży nóżknowitall.com
Części noża prosurvivalstrategies.com
Wspaniałe do zrozumienia! Ważne jest, aby to wiedzieć.